PRZYSTAŃ DO KTÓREJ POWRACAM

Marzenia to coś, co potrafi życiu człowieka nadawać sens i sprawiać, że idzie on do przodu, mimo przeciwności losu. Spełnianie marzeń daje siłę i uszczęśliwia. Łatwiej jest spełniać marzenia, gdy się jest zdrowym. O wiele trudniej – w chorobie. Fundacja Mam Marzenie pomaga w spełnianiu marzeń ludziom chorym. Pewnego dnia do fundacji trafiło marzenie Kasi Jaroszewskiej, która choruje na nowotwór złośliwy kości, a mimo to stara się żyć normalnie i rozwijać swoje pasje, chce być „sternikiem swej łodzi”. Jej marzenie było wyjątkowe i piękne: wydać własny tomik poezji. Bo Kasia jest poetką, a poezja jest jedną z jej największych pasji. Pisze wiersze zadziwiające dojrzałością, empatią i wrażliwością w spojrzeniu na świat i ludzi, pełne emocji, nadziei i pozytywne, mimo ciężkiej choroby. Pisze także o sobie, odpowiadając na być może najważniejsze dla niej pytania: „Kim byłam? / Byłam osobą, która nie bała się marzyć” – „Pytasz: Kim jestem? / jestem sobą. / Czarny atrament nie przyćmił blasku mej duszy. / Nie zamknął okna na świat. / Chciał zabrać siłę ludzkiego bycia. / Ja odpowiadam: / Jestem gotowa do życia!”. Przed wiekami rzymski poeta Horacy napisał „Non omnis moriar” (Nie wszystek umrę), Kasia podobnie – wie, że poezja ma moc ocalającą: życie i pamięć o człowieku, gdy pisze w wierszu „Nieśmiertelnik”: „Bo tak wygląda moja poezja… / Nieśmiertelnik śmiertelnika…”.

Marzenie Kasi Jaroszewskiej pomogło spełnić wielu ludzi dobrego serca – począwszy od osób, które zgłosiły jej marzenie do Fundacji Mam Marzenie, wolontariuszy fundacji po tych wszystkich, którzy marzeniu Kasi nadali realny kształt jej własnego tomiku poezji: zaprojektowali okładkę, przygotowali projekt graficzny, wykonali druk i oprawę.