„Plamy na słońcu” to kolejny tomik w dorobku poetyckim Juliusza Rafelda, „inżyniera skażonego sztuką”. Podobnie jak w poprzednich zbiorach, wiersze Rafelda są muzyczne, cechuje je przenikanie się słowa i muzyki. Zachwyt nad pięknem świata łączy się w tych wierszach z poczuciem przemijania, miłość z cierpieniem, radość życia z nieuniknioną stratą. Poezja Rafelda porusza emocje i skłania do refleksji, a odczytywać ją można nie tylko w warstwie dosłownej. Metaforyczność przekazu to także jej cecha charakterystyczna.